Η “Αγία Αθανασία του Αιγάλεω ήταν μια κανονική ροκ σταρ”

H παράσταση “Αθανασία” της Νεφέλης Μαϊστράλη παρουσιάζεται στο θέατρο Βασιλάκου σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, με πρωταγωνίστρια την Έλλη Τρίγγου. Αναφέρεται στην  “Αγία Αθανασία του Αιγάλεω“, κατά κόσμον Αθανασία Κρικέτου-Σάμαρη, η οποία πριν μερικές δεκαετίες ήταν διευθύντρια γηροκομείου και -όπως ισχυριζόταν- οραματίστρια και προφήτισσα. Μία δερματική πάθηση, η δερματοστιξία, χρησιμοποιούνταν από την ίδια ως «σήμα» της θεϊκής επικοινωνία και κατάφερε να κερδίσει την αφοσίωση πάρα πολλών πιστών. 

Η “ενδιάμεση” του Θεού

Η πολυσυζητημένη αυτή αγιότητα της “Αθανασίας του Αιγάλεω” εμπνέει το θεατρικό έργο, το οποίο τολμηρό, προκλητικό και βαθιά ανθρώπινο, κολυμπάει στα όρια πίστης και εξαπάτησης, αγιοσύνης και θεατρινισμού, πραγματικότητας και μύθου.

Το πρωτότυπο έργο “Αθανασία” παρακολουθεί τη διαδρομή μιας νεαρής γυναίκας που ισχυρίζεται ότι έχει επιλεγεί από τον Θεό, για να μεταφέρει στους πιστούς το μήνυμά Του. Βασίζει όλη της τη θεωρία σε μια ιδιαιτερότητα του δέρματός της, που διατηρεί όσα χαράζονται πάνω του. Αμφισβητείται απ’ τον περίγυρό της αλλά σύντομα, βρίσκει τον τρόπο να κερδίσει τις εντυπώσεις και να παγιωθεί ως “η ενδιάμεση” του Θεού. Ιδρύει τη δημοφιλή παραθρησκευτική οργάνωση “Χείρα Θεού” και καταφέρνει να γίνει μια θρησκευτική persona με μεγάλη πολιτική και κοινωνική επιρροή που κερδίζει συνεχώς έδαφος και χρήματα, εξαλείφοντας όποιον σταθεί εμπόδιο στο “θεάρεστο” έργο της.

“Μιλάμε για την αντιστροφή του καθρέφτη”

Μιλώντας για την “Αθανασία” στο News247, η Νεφέλη Μαϊστράλη τονίζει πως το έργο προήλθε από το υπαρξιακό ερώτημα που αφορά τη φύση και την προέλευση του θρησκευτικού αισθήματος. “Στην καρδιά της παράστασης βρίσκεται η διερεύνηση της θρησκείας, όχι μόνο ως ιδεολογία, αλλά και ως ένα σύστημα που έχει επηρεάσει πολιτισμούς, έχει προκαλέσει πολέμους, και έχει ενσωματωθεί βαθιά στις κοινωνικές και πολιτικές δομές, ρυθμίζοντας τις ζωές των ανθρώπων και πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο”.

Η Έλλη Τρίγγου συμφωνεί και προσθέτει πως “η θρησκεία είναι ένα σύστημα που «ρυθμίζει τον κόσμο», μαζί με το χρήμα και την εξουσία. Τι συμβαίνει λοιπόν όταν αυτό το σύστημα πέσει σε λάθος χέρια; Αυτό το φαινόμενο έχει και ταξικές διαστάσεις. Η ανάγκη για πνευματική στήριξη εντείνεται σε εκείνους που βιώνουν τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Αυτή η διάσταση της πίστης συνδέεται άμεσα με την κοινωνική ανισότητα, αφού οι άνθρωποι που πλήττονται περισσότερο από τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα της σύγχρονης κοινωνίας αναζητούν λύτρωση ή τουλάχιστον παρηγοριά στη θρησκεία”.

“Η «Αθανασία» μιλάει για την εργαλειοποίηση του θρησκευτικού αισθήματος. Η θρησκεία, στο έργο αυτό, δεν παρουσιάζεται ως κάτι αγνό και ανέγγιχτο, αλλά ως κάτι που συχνά χρησιμοποιείται για συμφέροντα και εκμετάλλευση,” λέει η Νεφέλη Μαϊστράλη.

Και η Έλλη Τρίγγου αναφέρει: “Και γι’ αυτό τον λόγο η παράσταση δεν περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη θρησκεία. Συμπεριλαμβάνει όλες τις θρησκείες, γιατί η μελέτη μας επικεντρώνεται στη θρησκεία και την εμπορευματοποίησή της. Παίρνει μεν αφορμή από οικίες μας θρησκευτικές πρακτικές που σχετίζονται με τον Χριστιανισμό, λόγω της έμπνευσης από ένα πραγματικό πρόσωπο που έζησε στην Ελλάδα, αλλά ουσιαστικά αφορά σε κάθε θρησκεία που χρησιμοποιείται με διαστρεβλωμένο τρόπο για εκμετάλλευση, τιμωρία, κέρδος και βία. Μιλάμε για την αντιστροφή του καθρέφτη όταν δηλαδή, ενώ κάτι πρεσβεύει το καλό, την αγάπη και τη συμφιλίωση, καταλήγει να οδηγεί σε έγκλημα.”

Ροκ σταρ

Η Έλλη Τρίγγου σημειώνει: “Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν να καταλάβω πώς να προσεγγίσω το υλικό. Και η μεγάλη απορία που είχα από την αρχή ήταν: ‘Πιστεύω όσα λέει ο χαρακτήρας μου ή απλώς παριστάνω ότι τα πιστεύω;’ Και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση. Υπάρχει κάτι ενδιάμεσο, κάτι που σχετίζεται με την αυθυποβολή. Μπορεί να ξεκινήσεις με μία ιδέα, με μία κομπίνα για κάποιο λόγο, και στη συνέχεια να μην ξέρεις αν πιστεύεις πραγματικά σε αυτά ή αν έχεις μπει τόσο βαθιά σε αυτό που λες, που τελικά το πιστεύεις.”

“Πάντως γράφοντας γι αυτήν την γυναίκα, την «θαύμασα», μ’ έναν τρόπο, στην προσπάθειά μου να καταλάβω πώς λειτούργησε και γιατί. Η Αθανασία δημιούργησε απ’ το μηδέν έναν μύθο γύρω απ’ το όνομά της και κατόρθωσε να τον διατηρήσει για χρόνια, καταργώντας τη λογική. Στην ουσία, επινόησε τον ίδιο της τον εαυτό και έπεισε εκατοντάδες ανθρώπους να την ακολουθήσουν”, λέει η Νεφέλη Μαϊστράλη και συνεχίζει: “Είχε μπράβους, έζησε έρωτες, αγόρασε μερσεντές, είχε σοφέρ. Αν ψάξεις τη ζωή της, είναι τρελό. Ήταν μια κανονική ροκ σταρ, βίωσε κανονική προσωπολαγνεία”.

Info:

«αθανασία»
Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου
Συντελεστές
Κείμενο – Στίχοι: Νεφέλη Μαϊστράλη
Σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Video art: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Εικαστικές συνθέσεις: Γιώργος Μπούνιας
Μουσική σύνθεση: Ερατώ Κρεμμύδα
Κίνηση: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης 
Με την Έλλη Τρίγγου και τους (αλφαβητικά) Θανάσης Βλαβιανός, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργος Νούσης, Αλέξανδρος Τούντας 
Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
Εισιτήρια κάντε κλικ ΕΔΩ