“Μάχη” στο Αιγάλεω για τα Ωνάσεια Σχολεία

Η είδηση ότι δύο σχολεία του Αιγάλεω (3ο Λύκειο και το 7ο Γυμνάσιο) εντάσσονται στο δίκτυο των Δημόσιων Ωνάσειων Σχολείων, προκάλεσε αντιδράσεις που έφτασαν μέχρι το Δημοτικό Συμβούλιο την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026, όπου συζητήθηκε το θέμα σε μια ιδιαίτερα “θερμή”, πολύωρη συνεδρίαση. Στη επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Πέμπτης 29/01/2026 ελήφθη απόφαση για το “Ναι” στα Ωνάσεια Σχολεία κατά πλειοψηφία (24 υπέρ και 9 κατά).

Αντίδραση εκπαιδευτικών, μαθητών και και γονέων

Η αιφνιδιαστική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας προκάλεσε σύσκεψη φορέων την πρωτοβουλία της οποίας είχαν η Β΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής και ο ΣΕΠΕ Αιγάλεω. Συμμετείχαν εκπρόσωποι της Ένωσης Γονέων, συλλόγων διδασκόντων των σχολείων που επηρεάζονται, συλλόγων γονέων, δημοτικών παρατάξεων, της ΟΛΜΕ, εκπρόσωποι άλλων ΕΛΜΕ, 15μελή Γυμνασίων και Λυκείων του Αιγάλεω και καταγράφηκε η ανοιχτή αντίθεση όλων. Αποφασίστηκε να γίνει συγκέντρωση στο Αιγάλεω, συναυλία συμπαράστασης, παρέμβαση στο Ωνάσειο κ.ά.

Ο βασικός αντίλογος είναι ότι τα Ωνάσεια Σχολεία δεν είναι σχολεία γειτονιάς. Η εισαγωγή σε αυτά γίνεται με εξετάσεις, γεγονός που αποκλείει παιδιά, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να αναγκάζονται να φύγουν από το σχολείο της περιοχής τους, το οποίο έγινε Ωνάσειο. Παράλληλα δημιουργούνται σχολεία “πολλών ταχυτήτων” αντί να προωθείται η ισότητα των ευκαιριών. “Όταν δύο σχολεία θα έχουν υπερδεκαπλάσια χρηματοδότηση από τα υπόλοιπα 66 της πόλης, που έχουν μεγάλες ελλείψεις, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για αναβάθμιση, αλλά για κατηγοριοποίηση. Πώς είναι δυνατόν να σχεδιάζονται από το Υπουργείο σχολεία που άλλα θα έχουν πλήρη στελέχωση, άφθονους πόρους και την ταμπέλα του “καλού σχολείου” και δίπλα θα λειτουργούν σχολεία με κενά, μειωμένη στήριξη και μειωμένη χρηματοδότηση;”, είπε χαρακτηριστικά στη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της 22ης Ιανουαρίου ο εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ, κ. Θεόδωρος Κατσωνόπουλος.

Σε ανακοίνωσή της, στο μεταξύ, η Ένωση Γονέων & Κηδεμόνων Αιγάλεω για τη μετατροπή σχολικών μονάδων της πόλης σε Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία, αναφέρει ότι στηρίζει κάθε ουσιαστική και τεκμηριωμένη προσπάθεια αναβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, με σαφή και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση τη διασφάλιση της ισότητας, της καθολικής πρόσβασης και του δημόσιου χαρακτήρα του σχολείου για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς τη δημιουργία σχολείων διαφορετικών ταχυτήτων μέσα στην ίδια πόλη. Η Ένωση Γονέων υπογραμμίζει ότι οποιαδήποτε συνεργασία με ιδρύματα, όπως το Ίδρυμα Ωνάση, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποκαθιστά τη διαχρονική και συνταγματική ευθύνη της Πολιτείας για τη συνολική, ισότιμη και επαρκή στήριξη όλων των δημόσιων σχολείων.

Η ΕΛΜΕ σε επιστολή της προς γονείς και μαθητές τονίζει ότι σχολικά κτίρια που χτίστηκαν με τη φορολογία των εργαζομένων παραδίδονται σε ιδιωτικό ίδρυμα, την ώρα που οι μισθοί των εκπαιδευτικών και τα πάγια έξοδα λειτουργίας συνεχίζουν να καλύπτονται από το Δημόσιο, ενώ τα υπόλοιπα σχολεία λειτουργούν σε συνθήκες υποχρηματοδότησης, αλλά και με πολύ σοβαρά προβλήματα υποδομών.

Λάμπρος Σκλαβούνος: Όπως οι πλούσιοι επιλέγουν ό,τι θέλουν, ας δοθεί η δυνατότητα να επιλέξουν και οι υπόλοιποι ό,τι μπορούν

Η διοίκηση Σκλαβούνου από την πλευρά της κρατάει θετική στάση στο εγχείρημα των Ωνάσειων Σχολείων. Διατυπώνει την άποψη ότι για τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα τα Ωνάσεια είναι μια επιπλέον ευκαιρία να πετύχουν τα παιδιά τους αυτά που καταφέρνουν οι πλουσιότεροι με τα χρήματά τους, δηλαδή τη φοίτηση σε καλύτερα σχολεία. Αφήνει μάλιστα ένα υπονοούμενο για τους αντιδρώντες: “Αυτοί που πρώτοι διαλαλούν για ίσες ευκαιρίες, συχνά πράττουν για τον εαυτό τους… “άνισες ευκαιρίες”. Τα σχολεία που πρέπει να ανησυχούν περισσότερο είναι τα ιδιωτικά, λέει σε άλλη αποστροφή του λόγου του στο Δημοτικό Συμβούλιο ο Λάμπρος Σκλαβούνος.

Ολόκληρη η τοποθέτηση του Δημάρχου Αιγάλεω Λάμπρου Σκλαβούνου σχετικά με την προοπτική δημιουργίας Ωνάσειων Σχολείων στην πόλη

Η συζήτηση γύρω από την πιθανότητα δημιουργίας Ωνάσειων Σχολείων στο Αιγάλεω είναι ένα ζήτημα που εύλογα απασχολεί την τοπική κοινωνία.

Ως Δημοτική Αρχή, προσεγγίσαμε το θέμα χωρίς συντεχνιακές προκαταλήψεις, αλλά με αίσθημα ευθύνης, προχωρώντας σε διερεύνηση όλων των δεδομένων, προκειμένου να διαμορφώσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα τόσο για τις θετικές παραμέτρους όσο και για τους πιθανούς προβληματισμούς που συνδέονται με αυτή την προοπτική.

Ύστερα από συζητήσεις και ενημέρωση, καταλήξαμε σε ορισμένες βασικές διαπιστώσεις:

Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι ούτε πλούσια ούτε οικονομικά αυτάρκης χώρα.

Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι και στα πιο πλούσια και ανεπτυγμένα κράτη με διάσημα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ο θεσμός της χορηγίας υπάρχει και μάλιστα τις περισσότερες φορές με ιδιοτελή σκοπό για τους χορηγούς (όπως γίνεται στην Αμερική, την Αγγλία κ.λπ.), ενώ στα Ωνάσεια Σχολεία ο ιδιοτελής σκοπός δεν ισχύει.

Στο εξωτερικό οι μαθητές φοιτούν έπειτα από συγκεκριμένες διαδικασίες. Εκεί πηγαίνουν και πολλοί Έλληνες, πλούσιοι και φτωχοί, με υποτροφίες, και μάλιστα όλων των “πολιτικών αποχρώσεων”. Πηγαίνουν ακόμη και από ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Παράλληλα, γνωρίζουμε ότι όσοι διαθέτουν και στη χώρα μας την οικονομική ευχέρεια αλλά και την “πολιτική ευχέρεια”, στέλνουν τα παιδιά τους σε πειραματικά, πρότυπα ή ιδιωτικά σχολεία και μάλιστα αναζητούν, αξιολογώντας, τα καλύτερα. Σχεδόν όλοι, από το ένα άκρο του πολιτικού φάσματος έως το άλλο…

Αυτοί που πρώτοι διαλαλούν για ίσες ευκαιρίες, συχνά πράττουν για τον εαυτό τους… “άνισες ευκαιρίες”. Και εδώ τίθεται το ερώτημα:

Μήπως τα Ωνάσεια είναι μία ευκαιρία να το δούμε και αλλιώς;

Αντί, δηλαδή, ο οικονομικά αδύναμος γονιός να στερείται βασικές οικογενειακές ανάγκες για να στέλνει το παιδί του —που φαίνεται να έχει μαθησιακές δυνατότητες— σε φροντιστήρια ή ιδιωτικά σχολεία, να έχει τη δυνατότητα να το στέλνει στα Ωνάσεια, περιορίζοντας έτσι τα οικονομικά του βάρη; Τους δίνεται, άλλωστε, η ευκαιρία να επιλέξουν τα Ωνάσεια ή τα υπόλοπα σχολεία. Τίποτα δεν είναι υποχρεωτικό.

Όπως οι πλούσιοι επιλέγουν ό,τι θέλουν, ας δοθεί η δυνατότητα να επιλέξουν και οι υπόλοιποι ό,τι μπορούν.

Η ομοιομορφία δεν είναι ισότητα. Ισότητα είναι οι ίσες ευκαιρίες.

Πρόκειται για μια επιλογή και όχι για υποχρεωτική κατεύθυνση.

Όπως έχει επισημανθεί, τα σχολεία αυτά δεν είναι ιδιωτικά αλλά δημόσια και το απολυτήριο έχει την ίδια ακριβώς αξία με το απολυτήριο των υπόλοιπων σχολείων.

Οι διαφοροποιήσεις αφορούν κυρίως:

1. Το πρόγραμμα σπουδών διαφοροποιείται, όπως συμβαίνει και στα πειραματικά, πρότυπα, καλλιτεχνικά, μουσικά κ.λπ. σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν αποκλειστικά κατόπιν αίτησής τους, στο πλαίσιο της θεσμοθετημένης διαδικασίας, χωρίς υποχρεωτική τοποθέτηση.

• Τη διαδικασία εισαγωγής των μαθητών, η οποία πραγματοποιείται με κάποιες εξετάσεις, όπως συμβαίνει και με τα πειραματικά, καλλιτεχνικά, μουσικά, Αρσάκεια, Ιωνίδειο Σχολή κ.λπ., με ποσοστό 60% μαθητών από τη γειτονιά και 40% από άλλες περιοχές. Στο Αιγάλεω, τα συγκεκριμένα σχολεία απορροφούν όλα τα παιδιά της γειτονιάς (εφόσον το επιθυμούν) στο πλαίσιο του 60%, καθώς και για τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με τα δεδομένα και τον σχεδιασμό της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Πρόκειται λοιπόν για ζήτημα που ρυθμίζεται θεσμικά και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα για την πόλη μας.

Ως Δήμος γνωρίζουμε πολύ καλά την υποχρηματοδότηση, τις ελλείψεις και τα διαχρονικά προβλήματα των σχολικών μονάδων.

Εδώ, λοιπόν, μέσω των Ωνασείων δίνεται η δυνατότητα να καλυφθούν πλήρως οι ανάγκες των σχολικών κτιρίων και συνολικά της υλικοτεχνικής τους υποδομής. Προβλέπεται χρηματοδότηση ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ ανά κτίριο εφάπαξ, καθώς και ετήσια ενίσχυση πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ για δώδεκα συνεχή έτη.

Έχουμε παράδειγμα το γειτονικό Περιστέρι. Υπάρχει λοιπόν εκεί μια μικρή, αλλά πολύ θετική εμπειρία (και δεν αναφέρομαι στην κριτική που δεχτήκαμε από πολλούς συνδημότες μας, γιατί όταν έγιναν στο Περιστέρι δεν τα διεκδικήσαμε κι εμείς για το Αιγάλεω…).

Ένα σχολείο για να λειτουργήσει, εκτός των άλλων, πρέπει να έχει τρεις βασικές προϋποθέσεις: 1) κτίριο, 2) εκπαιδευτικούς, 3) μαθητές. Εάν μία από τις τρεις αυτές προϋποθέσεις δεν υπάρχει, τότε το σχολείο δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Το κτιριακό σκέλος θα το αναλάβει το Υπουργείο Παιδείας. Το ζήτημα των εκπαιδευτικών, δηλαδή πόσοι και ποιοι θα διδάξουν εκεί (εφόσον το επιθυμούν), είναι επίσης αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Επίσης, οι γονείς, σε συνεννόηση με τα παιδιά τους, θα δηλώσουν αν επιθυμούν ή όχι να φοιτήσουν σε αυτά τα σχολεία.

Δίνουμε λοιπόν, μια επιπλέον δυνατότητα επιλογής. Το αν αυτή η επιλογή θα αγκαλιαστεί ή όχι θα φανεί στην πράξη. Αν υπάρξει ενδιαφέρον, αυτό θα σημαίνει ότι συμπολίτες μας τη θεωρούν χρήσιμη. Αν όχι, η ίδια η κοινωνία θα το δείξει.

Υποχρέωσή μας είναι να προσπαθούμε διαρκώς για το καλύτερο.

Κάποια πράγματα τα πετυχαίνουμε σε μεγάλο βαθμό, κάποια λιγότερο, κάποια όχι όσο θα θέλαμε.

Επαναλαμβάνω ότι τίποτα δεν είναι υποχρεωτικό ούτε για τους εκπαιδευτικούς ούτε για τους μαθητές.

Αν δεν το θέλουν, δεν θα πάνε, οπότε στην πράξη δεν θα λειτουργήσουν.

Τα παραδείγματα όμως άλλων περιοχών δείχνουν ότι το επιθυμούν πολύ, και  μάλιστα πολλοί.

Σε ό,τι αφορά τον Δήμο, η ευθύνη μας σχετίζεται με τα κτίρια και τις υποδομές.

Τα ζητήματα που αφορούν το εκπαιδευτικό προσωπικό και τους μαθητές είναι αρμοδιότητα των υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας.

Παράλληλα, όλοι αγωνιζόμαστε για καλύτερα σχολεία στην πόλη μας.

Ο καθένας αγωνίζεται με τον δικό του τρόπο και τις δικές του προσπάθειες.

Ο ρόλος της Δημοτικής Αρχής είναι σύνθετος.

Εσείς μπορείτε να διεκδικείτε και να κάνετε κριτική, ενώ η κάθε Διοίκηση, εκτός από αυτά τα δύο, θα πρέπει και να λειτουργήσει με αυτά που της δίνεται η δυνατότητα, προσπαθώντας πάντα για το καλύτερο.

Υλοποιεί λοιπόν, ό,τι είναι δυνατόν και παράλληλα δεν σταματά να διεκδικεί.

Το ότι δεν λύνονται όλα τα προβλήματα ταυτόχρονα, δεν σημαίνει ότι παραιτείται.

Πάντως αυτοί οι οποίοι περισσότερο θα έπρεπε να ανησυχούν είναι τα ιδιωτικά σχολεία, γιατί αυτά ενδέχεται να χάσουν μαθητές των οποίων οι οικογένειες μέχρι σήμερα κατέβαλλαν μεγάλη οικονομική προσπάθεια για να φοιτούν εκεί, ενώ πλέον θα έχουν και τη δημόσια, ποιοτική εναλλακτική επιλογή των Ωνασείων. Δηλαδή, θα έλεγα ότι πρόκειται και για σχολεία που απευθύνονται σε γονείς που θέλουν το κάτι παραπάνω για τα παιδιά τους, αλλά δεν διαθέτουν την ανάλογη οικονομική ευχέρεια.

Κλείνοντας, η θέση της Διοίκησης είναι σαφής: σεβόμαστε όλες τις απόψεις και δίνουμε στους συμπολίτες μας μια επιπλέον δυνατότητα. Από εκεί και πέρα, η εκπαιδευτική κοινότητα και οι οικογένειες θα κρίνουν και θα επιλέξουν ελεύθερα, με γνώμονα το καλό των παιδιών και το μέλλον της νέας γενιάς.